Ik ben zwanger en het was ongepland!
(en dit is meteen ook de reden waarom het even stil was, op deze blog 😉).
En ja, daar vond mijn hoofd van alles van! Want dat ene woordje ongepland maakte dat ik helemaal in de war raakte. Mijn hoofd ging met me aan de haal en vond er van alles van. We hadden zoveel bloed, zweet en tranen gelaten om zwanger te raken van ons eerste kindje, wat vervolgens uitmondde in een miskraam. Ik heb zo lang tussen hoop en vrees gezeten, bang dat ik nooit moeder mocht worden. En toen het alsnog wél gebeurde en ik uiteindelijk een dochter in mijn armen had, bleek ze een huilbaby en kwam ik in een diepe depressie terecht.
Maar zoals zoveel dingen in het leven, werd dit ook meteen mijn grootste keerpunt in mijn leven, want ik gooide het roer 180 graden om. Ik volgde een opleiding tot holistisch coach en aanvullend een opleiding tot ademcoach. En ik liet mezelf suf coachen 😉 zodat ik de beste versie van mezelf werd: Mijn authentieke zelf! De versie die ik eigenlijk altijd al was, diep van binnen, maar die was ondergesneeuwd door alle ruis in de wereld.
En ondanks alle (enge) gedachten die ik kon hebben over mijn carrière switch, deed ik het toch! Ik werd comfortabel met het oncomfortabele en ik ging er volledig voor! Maar in deze reis was (nog) geen ruimte voor een 2e kindje. En dus was ik in shock toen ik in januari een positieve zwangerschapstest in mijn handen had: Ik had een dikke vette error in mijn hoofd. Ik had net tegen mijn teamleider gezegd dat ik na mijn sabbatical per 1 maart niet terug zou komen en ik alleen af en toe een tijdelijke opdracht wilde doen als HR-adviseur zodat ik me volledig kon richten op dat waar mijn hart echt sneller van gaat kloppen: werkende moeders coachen om van de stand, altijd maar doorgaan te begeleiden naar het contact maken met je intuïtie en gevoel. Omdat emoties nu eenmaal willen gevoeld worden, en niet begrepen.
En in mijn hoofd ging dit niet samen met een 2e kindje. Dus daar stond ik dan met die positieve test in mijn handen, een ongeplande zwangerschap waarbij mijn hoofd met me aan de haal ging. Die ging zich weer identificeren met hoe de eerste zwangerschap en de periode erna was geweest.
Tijdens mijn eerste zwangerschap was ik tot aan de geboorte heel misselijk en slikte ik medicatie en kon ik maar op halve kracht navigeren. En kort daarna werd ik extreem misselijk en kreeg ik de diagnose HG en lag ik uitgeput in bed voor een aantal weken. En wéér ging mijn hoofd met me aan de haal. Maar ik deed ook, ondanks de extreme misselijkheid, ademhalings- en ontspanningsoefeningen en als ik dat deed, kwam ik iedere keer weer terug bij mezelf en in het hier en nu. En dan was ik niet bang dat er zich een herhaling van het verleden zou voordoen en als dat wel het geval zou zijn, dan had ik het vertrouwen dat ik het aan kon. Want weet je wat het is: als je niet in het hier en nu leeft, dan put je uit ervaringen uit het verleden of ben je bang voor mogelijke scenario’s van wat er in de toekomst kan gebeuren. En dat weet je niet!
Dus als je in het hier en nu leeft, is dat er alleen. Dan is er alleen dit moment! En in dat moment, daar in bed, in stilte, maakte ik contact met mijn intuïtie en voelde ik diep van binnen dat dit kind, ondanks dat het ongepland was, heel erg welkom is! Of ik nou wel of niet tot aan de bevalling misselijk zou zijn en medicatie moest slikken en mijn dagen in bed zou moeten doorbrengen. Ik koos voor mijn intuïtie en gevoel. En nee, natuurlijk was dat niet altijd makkelijk. Want er was ook de angst dat ik mijn bloeiende praktijk zou moeten stilleggen, want in mijn hoofd ging dat niet samen. En toch onderzocht ik tijdens de ademhalings- en ontspanningsoefeningen mijn nieuwe waarheid: wat als het wél samen kan gaan? Dit kindje en mijn praktijk. En langzaam verkende ik deze nieuwe waarheid. En geloof het of niet, maar langzaamaan voelde ik ook dat mijn HG-klachten afnamen. En daarmee zeg ik niet dat dit komt omdat ik dit geaffirmeerd heb 😉 maar ik had wel de volledige acceptatie aangenomen dat ik niet zou weten hoe het verder zou gaan met mijn praktijk als ik voor dit kindje koos en vrede had met de uitkomst.
En daarom voelde het als een enorme mijlpaal dat ik zaterdag mijn workshop Ademruimte kon geven aan een groep mooie vrouwen. Eén van de vrouwen begon tijdens het voorstelronde: “Dit valt wellicht onder de noemer oversharing maar…”. En weet je, dat raakt me diep, want in een wereld waarbij het altijd ogenschijnlijk over prestaties lijkt te gaan, is het toch mooi als je met onbekende vrouwen in een prachtige ruimte zit en gewoon je verhaal deelt. En dan niet het mooie gelikte verhaal dat je op Social media ziet, maar juist de pijnlijke dingen die achter gesloten deuren gebeuren. De dingen die weinig andere mensen zien en horen, misschien omdat je het zelf ook niet wilt horen en voelen. Maar dat is precies waar de kracht ligt. In het delen: sharing is caring. En het zorgde voor herkenning bij de andere moeders en schepte meteen een band. Het werd een middag vol inzichten en ervaringen en ze gingen de deur uit met het gevoel alsof er een wereld voor ze was opgegaan.
En ik? Ik voelde weer tot in iedere vezel in mijn lichaam waarom ik werkende moeders coach. En dus bedankte ik het universum voor deze mooie, wijze levensles! En ja, misschien riep de titel van mijn nieuwsbrief van alles bij jou op en dacht je in eerste instantie: Is dit niet een beetje oversharing? Maar ik hoop bovenal dat deze blog je inspiratie heeft gebracht om in het hier en nu te leven…
Meer inspiratie waar je naar kunt luisteren? Luister dan naar de Soul Searching Podcast serie: Soul Searching Podcast | Podcast on Spotify
Daarnaast ga ik binnenkort weer nieuwe data plannen voor de workshop ademruimte voor moeders. Volg me op Instagram om de nieuwe data als eerste te zien: Instagram
